Zagreb – the bitches come out to play

De korte treinrit naar Zagreb werd een verschrikking. Opeens kwam een groot stuk van één van mijn kiezen los. I blame it on the chemo. Sindsdien zit ik met een pijnlijke mond en moet ik minstens 3 pijnstillers per dag nemen( ja dat is eigenlijk niet veel voor mij) om het onder controle te houden. Ik werd aanzien als een rus bij de grenscontrole en de eerste frustraties rond de saaiheid van mijn reigenoot werden pijnlijk zichtbaar.
Maar we maakten het levend tot Zagreb waar ons een zoektocht naar een geschikt hostel wachte.
Bij 35° door een stad trekken die je niet kent met een zware backpack is een hel die je echt niet wilt meemaken. Maar gelukkig kon het weerzien die avond met Maya zovele dingen goed maken. Het werd een zuipsessie zoals we het gewoon waren. De redenen voor deze reis werden maar al te duidelijk toen ik geen afscheid wou nemen om de reis verder te zetten.

Na een nogal ongemakkelijk dumping van de britse reisgenoot werd het plan opgevat om samen met Maya naar de Kroatische kust te trekken voor een dag en aan onze kleur te werken. Om daarna tezaam naar het zomerkamp van CDN te trekken vanuit Zagreb.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s