Waterpijp

Het is me wat. Al dat gefeest dit weekend.
Het begon al aardig op vrijdagavond heel laat. Ja, heel laat. We verlieten dit gezellige kantoortje maar om kwart voor middernacht. Workoholics.
Maar dit zorgde ervoor dat we pas omstreeks middernacht bij het stulpje van ons allerliefste Caro’tje aankwamen. Daar was het al volgelopen met Spanjaarden en andere Europeanen. Allemaal hadden ze wel één of ander zatheids- of highheidsniveau bereikt. En daar konden wij natuurlijk niet bij achterblijven. Vrolijk werd van mijn kado aan Caro, een waterpijp, gebruik gemaakt. Dit leidde tot een highheid die nog steeds nazindert in mijn geest. Zodoende moest de verrassing voor Caro dan ook uitgevoerd worden.
Een Engelse vertaling van het Spaanse Eurovisionlied zingen met een troep zatte en begaaide Europeanen. Het mag ook wel eens.
Maar toch. Ik kijk met schrik uit naar het moment dat dat filmpje op youtube of facebook opduikt. Laat het maar zijn.
De nacht had gelukkig nog wel meer in petto. Hilarische babbeltjes/ roddels over voormalige bestuursleden. Een klein brandje door lompigheid met brandende kolen. Een geheel ‘homo-achtige’ getrouwde heteroseksueel met roze onderbroek.
En alles eindigde met een 2 uur durende wandeling naar de bedstee… wat er ook voor zorgde dat den deze de trein, die hij moest halen naar het liefelijke Utrecht, miste.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s