TIbet – komt er ooit een einde aan de miserie

49 jaren geleden vond er een opstand plaats tegen de Chinese overheersing in Tibet. 40 jaren geleden besloot de Dalai Lama Tibet te ontvluchten. En nog steeds vechten hij en alle Tibetanen ter wereld voor een vrij Tibet. Vechten als in geweldloos.
Maar dat geweldloos vechten lijkt steeds minder respons te krijgen van de wereldgemeenschap.
Jammer, maar helaas.
Niemand trekt zich het Tibet van vandaag meer aan. Alleen zij die het prestige wilen hebben om op een foto te staan met de Dalai Lama spenderen 1 seconde van hun bekendheid om op nte komen voor de Tibetaanse zaak.
En nu de Olympische spelen zich aandienen in China lijkt iedereen de grove mensenrechtenschennisen te vergeten. De Tibetaanse zaak naar nog een verder achterkamertje te verbannen.
En dan komen er de berichten dat geweldloze protesten van Tibetanen in China met geweld worden neergeslagen omdat ze een ‘gevaar vormt voor de sociale stabiliteit’.
Weeal eens een portie Chinese zever.

En dat Chinezen veel kunnen zeveren, dat weet ik maar al te goed.
Een aantal jaren terug was ik namelijk in Tibet. Toen was ik nog jong en onbezonnen. Toen was ik nog volledig in de ban van Tibet. Toen was juist ‘Kundun’, de schitterende film over de Dalai Lama, juist uit. Toen spendeerde ik al mijn tijd met mijn neus in de boeken, al lezend over Tibet.
En toen ging ik naar daar. Met familie die daar in het grensgebied met Nepal werkte.
Maar spijtig genoeg sleurde dat familielid mij, tijdens een tussenstop in Delhi, ook mee naar een weeshuis. Aldaar deed ik de mazelen op. Leuk. Veertien jaar oud zijn en nog de mazzelen krijgen.
Dat had natuurlijk de consequentie dat ik dooziek in Tibet aankwam. En doodziek de gehele reis heb moeten doorstaan. Zonder enige hulp whatsoever. Want de Officiele Chinezen waren alleen bereid om medische assistentie te verlenen in ruil voor harde valuta (neen, geen Yen, maar dollars). De onverzetelijkheid van de Chinese instanties waren niet begrijpbaar en voor de zielige doodgaande tiener die ik toen was zeker idioot en hemeltergend.

Maar om toch eens kort door de bocht te gaan: China sucks.
Hun sociaal-kapitalisme is een gedrocht waar geen menselijk leed getolereerd wordt. Hun zogezegd communisme is niks anders dan een totalitair regime dat mensenrechten schendt tegen de sterren op. Hun nationalisme veroorzaakt leed bij de over heel de wereld verspreidde Tibetanen.

Met de Olympische Spelen in Peking is het dan ook een zeer goed idee om de druk op China te vergroten. Mensenrechten MOETEN nageleefd worden, ook in China. En daar mag geen mooie facade zoals nieuw gebouwde voetbalstadia en musea tussenkomen.

En om af te sluiten: als zelfs Björk oproept om de onafhankelijkheid van Tibet te steunen. Dan. Dan moet men naar de woorden van de Godin haarzelve luisteren. Dan moet men de straat opgaan en naar de dichtsbijzijnde Chinese Ambassade trekken en daar met Tibetaanse vlaggen gaan zwaaien. Dan moet men desnoods naar China vliegen en op dat befaamde plein in hongerstaking gaan.
Luister naar uw Godin Björk.

Declare Independance

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s