The Kite Runner

Telkens weer moet ik vaststellen dat verfilmingen van mijn lievelingsboeken het bekijken niet waard zijn. Net zoals nu.
Nog maar een paar weken geleden kocht ik ‘De Vliegeraar’ in de Fnac voor een luttele som van 10 euro. Tijdens de heenreis naar Helsinki had ik dan ook alle tijd om het uit te lezen en zelfs te herlezen. Ik werd getroffen door een storm van woorden. Woorden die ik met orkaanesque kracht in me zoog. Nog nooit heb ik een boek zo snel uitgelezen. ‘De Vliegeraar’ kenmerk ik dan ook als een parel van een boek. Zoiets dergelijks wens ik ook te kunnen schrijven.

Het was dan ook een harde landing toen we gisterenavond de verfilming zagen. Ik denk werkelijk dat als men het boek niet heeft gelezen men niks van de film kon begrijpen. Het geheel, als men dat woord tenminste kan gebruiken, ging totaal niet aan elkaar. Er werden bruggen gemist en in overloze rivieren gedoken. Het had allemaal geen naam. Geen omhulsel.
Een schande als je het mij vraagt. Ik hoop alleen dat de film de mensen de stap kan laten zetten om het boek zelf te gaan lezen.
Maar aangezien er gisterenavond maar 5 personen aanwezig waren op de filmvertoning (in een zaal voor een paar 100) stemt me dat nu ook weer niet zo hoopvol.

Advertisements

2 responses to “The Kite Runner

  1. Jij! jij! veel te kritische ziel!

  2. People should read this.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

The Kite Runner

Telkens weer moet ik vaststellen dat verfilmingen van mijn lievelingsboeken het bekijken niet waard zijn. Net zoals nu.
Nog maar een paar weken geleden kocht ik ‘De Vliegeraar’ in de Fnac voor een luttele som van 10 euro. Tijdens de heenreis naar Helsinki had ik dan ook alle tijd om het uit te lezen en zelfs te herlezen. Ik werd getroffen door een storm van woorden. Woorden die ik met orkaanesque kracht in me zoog. Nog nooit heb ik een boek zo snel uitgelezen. ‘De Vliegeraar’ kenmerk ik dan ook als een parel van een boek. Zoiets dergelijks wens ik ook te kunnen schrijven.

Het was dan ook een harde landing toen we gisterenavond de verfilming zagen. Ik denk werkelijk dat als men het boek niet heeft gelezen men niks van de film kon begrijpen. Het geheel, als men dat woord tenminste kan gebruiken, ging totaal niet aan elkaar. Er werden bruggen gemist en in overloze rivieren gedoken. Het had allemaal geen naam. Geen omhulsel.
Een schande als je het mij vraagt. Ik hoop alleen dat de film de mensen de stap kan laten zetten om het boek zelf te gaan lezen.
Maar aangezien er gisterenavond maar 5 personen aanwezig waren op de filmvertoning (in een zaal voor een paar 100) stemt me dat nu ook weer niet zo hoopvol.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s