The End Has A Start

Het is al 2 weken geleden. Twee weken ben ik al terug ‘vrijgezellig’. Ow wat HAAT ik dat woord. Net alsof je ooit gezellig vrij kunt zijn.
De afgelopen weken zijn hard labeur geweest. Met alle macht heb ik geprobeerd om alle emotie uit mijn leven en lichaam te bannen. Ik heb geprobeerd om mezelf een masker aan te meten. Het is allemaal schandelijk mislukt. Schandelijk. Maar het ergste moet nog komen. De laatste dagen ben ik dan nog eens op een zelfkritische bui gestoot. De ergste ooit.
Wildvreemden vraag ik wat ze van me vinden. Alles wat ik doe, wordt in vraag gesteld. Alles.
Ik kan er maar niet uitkomen, uit die bui. Het werkt zo zelfdestructief. Eigenlijk zou ik toch alcoholieker moeten worden. Het zou me zoveel beter afgaan dan al deze zelfkritische shit. En het zou ook nog wat plezanter zijn dan dit gezever.
Ik heb er genoeg van.
Alcohol. Nu.
En ik blijf maar missen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s