Lonely

Het lijkt wel een terugkerend gevoel. Steeds weer. Net zoals de golven in de branding. Ze gaan weg, maar keren altijd weer. Spoelen over stranden en rotspartijen. Geen ontzag voor massieve obstakels. Ze beuken er maar op los. Geen notie van ondringbaarheid.
Zo kan ik het gevoel van eenzaamheid omschrijven.

Ik voel me zielsalleen op deze wereld. Het lijkt raar. Want nu lijkt, voor het eerst in jaren, mijn leven een wending te nemen die hoogst wenselijk is voor een toekomst hier en later. Toffe vrienden die me omringen. Mensen die om me geven in elke uithoek van de wereld. Een job die ik daadwerkelijk graag doe, tegen alle verwachtingen in. Studies die me interessant lijken die gepland worden. Vechtlust om dingen te veranderen op elke vlak. Beslissingen die eindelijk genomen werden, Gordiaanse knopen die volop ontward worden.

Maar toch voel ik me eenzaam en doelloos. Un cavalier seul. Of hoe zegt men dat?
Is het omdat ik niet weet wat gelukkig zijn is, dat ik het gewoon niet kan ondergaan?
Of is het gewoon dat er teveel THC door mijn aderen vloeit?

One response to “Lonely

  1. Ik zou je wel gelukkig kunnen maken. Je moet het maar willen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s