Besnijdenis / Versnijdenis


Dit lijkt wel een droom. Als homoseksuele man om de oren gesmeten te worden met besneden en onbesneden penissen. Yohei.

Mocht het maar zo zijn.
Vorig weekend nog kwam besnijdenis ter sprake bij Rebecca. Zij wou graag Maarten laten besnijden om estethische en gezondheidsredenen. En ze vroeg mij raad, ervaringsdeskundige dat ik ben. Natuurlijk, ik ben besneden, elk ‘wel’opgevoed Turks jongetje is dat. Het is zelfs je familie-eer onwaardig als je een velletje teveel hebt. Maar of ik echt een ervaringsdeskundige ben?
Mijn besnijdenis vond plaats toen ik een jaar of 2 oud was. Herinneringen heb ik er niet aan. Alleen wat foto’s hoe ik op de besnijdenistafel lig, mijn benen vastgesnoierd tegen de tafel door mijn vader, mijn armen vast boven mijn hoofd gehouden door mijn oom en mijn lievelingstut in mijn schreeuwende bakkes gehouden door een neef. Gelukkig zie ik er alleszins niet uit. Maar toch, ik heb er geen herinnering aan. Mijn geheugen is totaal blank voor die gebeurtenis.
En ik heb nooit echt last gehad van wel of niet besneden zijn an sich.

Maar ergens snap ik het overgedramatiseerde verhaal van iemand anders.
Het is wel raar te noemen om bij een kind over te gaan tot besnijdenis. Er wordt een beslissing genomen voor het kind, wat het ook de rest van zijn leven zal meedragen (of juist niet). En aangezien er geen therapiemogelijkheden aanwezig zijn om dat trauma weg te werken, er moeilijk een huidreconstructie gedaan kan worden, is een besnijdenis bij een kind niet echt aan te raden. Wat als dat kind later er spijt van krijgt dat zijn ouders die beslissing hebben genomen? Wat als hij nu eenmaal een vlezige paal wou?
Een kind kan altijd later wel de beslissing nemen om zich te laten besnijden. Geen weg terug is dan zijn eigen beslissing.

Alleen al om deze redenen zou ik een kind niet laten besnijden. Maar uiteindelijk is het maar een velletje. En wordt gewoon alles uit proportie getrokken. Als je op latere leeftijd een besnijdenis ondergaat zul je zeker en vast afzien. Vrienden van mij die het hebben laten doen toen ze al volwassen waren, zeggen dat ze het nooit hadden laten doen als ze op voorhand geweten hadden hoeveel pijn het zou doen. Is het dan niet beter om die ervaring te vermijden? Is het dan niet juist beter om kinderen juist jong te laten besnijden omdat ze toch die ervaring zullen vergeten.

Soit, het draait natuurlijk allemaal rond beslissingsrecht. Hebben de ouders het recht om zoiets drastisch als het wegsnijden van de voorhuid voor hun kind te beslissen, om welke reden dan ook? Of moet men wachten tot het kind oud genoeg is om zelf te beslissen? Ik heb er geen antwoord op.

Alle voorhuiden bij elkaar, wat nog opmerkelijk is aan dit alles, is dat ik bij vrouwenbesnijdenis op het achterste van mijn poten zou gaan staan en de eerste de beste die dat zou durven te verdedigen zou verrot schelden.

ach wat… een lul is een lul, gelijk ze zeggen… met of zonder… het is maar wat je ermee doet.

4 responses to “Besnijdenis / Versnijdenis

  1. mijn vriendin heeft haar thesis over mannenbesnijdenis gedaan! boeiend onderwerp zenne, zeker voor lesbo’s😉

  2. oh! Moet je zeker eens doorsturen ^^

  3. ga ik zeker doen😉

  4. En wat vond je van de thesis?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s