Yeah

Ja, ik weet het. Het is nondedoeme al veel te laat om nog wakker te zijn en te bloggen. Zeker als het al voor de 3de keer in 12uur tijd is dat ik een blogberichtje instuur. Verveling doet veel, slapeloosheid meer.

Maar! Vandaag zijn er verkiezingen!
Godzijdank niet in ons allerliefste Belgenlandje. Neen, verkiezingen in mijn allerliefste ‘vaderland’. Of moet ik het sinds kort mijn ‘zusterland’ noemen.
Het lijkt raar om te zeggen, maar eigenlijk zou ik er de wereld voor willen geven om me naar één of andere grenspost in Turkije te begeven en bij het openen van de stemkantoren mijn stem te gaan uitbrengen.
Of neen, toch liever niet. De Groenen aldaar komen niet op.
En hoe jammer is dat.
Want Turkije wordt momenteel opgedeeld in 2 partijen. De aanhangers van Erdogan en de tegenpartij. En dat is alles. Er is geen sprake van een socialistisch of liberaal alternatief en zeker niet van een Ecologisch alternatief. Toch zeker niet wat kieslijsten of vertegenwoordiging betreft.
Een schande eigenlijk, een echte schande aangezien ik zovele mensen in Turkije ken die wel een alternatief zouden kunnen bieden, maar de kansen gewoonweg niet krijgen.

Bij gebrek aan alternatief, wat zullen deze verkiezingen voor soelaas brengen?
Zal Erdogan zijn gehoopte 2/3de behouden in het parlement en zo de door hem gewenste hervormingen doorvoeren? Of zal de oppositie toch groter worden dan verwacht en de secularistische koers bewaren.
Ik zou het niet weten…
Persoonlijk heb ik niet veel op met de premier, behalve dan onze gedeelde achternaam.
En ik heb het nog minder op met de zogezegde oppositie. Politiek in Turkije is gewoonweg een potje schelden. Het Turkse temperament zit daar natuurlijk voor iets tussen, maar toch.
Er is geen aandacht voor wat het volk echt mee bezig is. Alleen symbooldossiers komen in het nieuws en dat terwijl sociale verdrukking en armoede welig tiert. In De achterbuurten. In de plekken waar Turkse Politici met hun dure pakken niet komen.

Terwijl ik dit schrijf voel ik diep vanbinnen mijn communistisch verleden opborrelen. Ik bedenk me dat een revolutie dat is wat ze in Turkije nodig hebben.
Ach we hebben altijd het leger in Turkije dat altijd kan ingrijpen als het té slecht zou aflopen.
Jammer dan voor de Koerden. Zij en vele andere minderheden zullen zoals steeds de rekening gepresenteerd krijgen.

Ik kijk er alleszins naar uit om eens een gans dagje naar de Turkse Tv te kijken en van alle beschikbare moderne communicatiemiddelen gebruik makend de kiesresultaten van dichtbij te volgen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s