Niets

Scheisse zeg.
Het is nu bijna half twee ‘s nachts.
Ik ben klaarwakker na een paar koppen koffie, heb honger en verveel mij te pletter.
Het enige nuttige wat ik nu kan doen is melig kijken hoe M. slaapt in mijn bedje.
Weet je trouwens dat ik gisterenavond, uit verveling, mijn haar heb afgeschoren? Zou ik nu M.’s haar afscheren? Dan kunnen we assorti zijn ^^.
Laat ik dat maar niet doen. Hij zou razend zijn, met zijn zekzie lange lokken.
Soit, voor ik totaliter kinderachtig en nog meligere dingen begin neer te schrijven, over naar een nieuw onderwerp.

Laten we het eens hebben over Jong Groen!. Getver Jong Groen!!
Ik kan me niet herinneren dat ik ooit al geblogd heb over Jong Groen!. Ofwel?
Awel ik verveel me en verdere inspiratie ontbreekt me, zonder de meligheid binnen te halen, dus we zullen eens bloggen over Jong Groen!.

De laatste 2 jaar zit ik al in het nationaal bestuur van Jong Groen!, de weefcel of door mezelve ook wel eens de teefcel genoemd. Er is geen fantasie nodig om te begrijpen waarom ik het die naam geef ^^.
Maar in die teefcel ben ik verantwoordelijk voor de lokale afdelingen. ik ben de ‘stamcelcoördinator’. Quite posh, no?
En wat heb ik de afgelopen 2 jaar gedaan?
Om eerlijk te zijn: niet veel.
Ik ben met alle enthousiasme ter wereld begonnen aan wat ik toen zag als een mooie taak. Ik heb mezelf zelf zo wild gekregen om een semester stage te gaan doen bij Jong Groen!.
En wat is eruit gekomen?
zoals gezegd; niet veel.
Ik ben ooit begonnen aan het updaten van het startpakket (dat heb ik uiteindelijk kwijtgeraakt en ons Sabine heeft het moeten afwerken).
Ik heb ooit eens geprobeerd om het contact te verbeteren tussen nationaal, provinciaal en lokaal. Ik kon het op mijn buik schrijven jah.
Ik kon zoveel dingen op mijn buik schrijven.
Waar zitten de problemen?
Ik woon godverdomme in fooking Limburg!
Ik kan vergeten ergens gemotiveerd te worden. Als er één provincie is dat bij groenen niet motiverend werkt, zelfs afbrekend werkt, dan is het Limburg.
Het is ook ongelofelijk frustrerend nationaal te moeten werken met jongeren die alleen lokaal actief zijn. Ik sta gewoon niet in direct contact met die mensen. Op nationaal niveau werken is zo ‘verheven’ gewoon. Mijn ‘actieve’ provinciaal verantwoordelijken hebben zoveel meer contact met de lokale afdelingen dan ik. En ik neem ze dat niet kwalijk, het is hun taak zelfs, maar dat is ongelofelijk frustrend voor mij. Ik werk gewoon liever op persoonlijk niveau.
Ik ga godverdomme liever eens op café zitten dan even een mail te sturen naar iemand.

Om voorgaande en nog wat redenen had ik een jaar geleden dan ook gezegd om me niet opnieuw verkiesbaar te stellen als stamcelmens.
Eigenlijk stiekem ook omdat ik het afgelopen jaar meer bezig ben geweest met Internationaal dan de stamcel.
Ik had zelfs besloten om me nergens kandidaat voor te stellen.
De politiek steekt een beetje tegen. Ik krijg er ronduit stress van.
Maar het kriebelt toch.
Ik zie Internationaal secretaris eigenlijk heel hard zitten. Maar de goesting is klein als Karen (die nu Internationaal secretaris is) zich terug kandidaat stelt om dan te tegenkandideren. Dan werk ik nog liever onder Karen ^^.
Misschien moet ik gewoon eens afwachten voor wat de leden van Jong Groen! mij nomineren. LOL
Eigenlijk zijn dit pas dingen die ik in mijn hoofd moet steken als het september is. Nu kan ik gewoon verder melig doen en naar mijn M.’tje kijken.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s